Katania – zwiedzanie Ogrodu Botanicznego
Co można robić zimą w Katanii? Miejscowy człowiek zasugerował mi odwiedzenie ogrodu botanicznego. Potem się okazało, że sam go nigdy nie widział, ale warto było jego sugestii posłuchać. Ogród botaniczny to miejsce zachwycające, oaza zieleni w ruchliwym mieście, pełna wspaniałych roślin, rodzimych i egzotycznych. Wydaje Wam się, że nie jesteście miłośnikami roślin? No właśnie, tylko się tak wydaje!

Do Katanii pojechałyśmy z siostrą w grudniu, w czasie kolejnego pobytu na naszym sycylijskim zadupiu, w 👉 Avoli. To trochę ponad godzinę drogi autobusem. Katanię odwiedzałam wcześniej kilkukrotnie, ale nie powiem, że znam ją bardzo dobrze (teraz już tak – o zwiedzaniu Katanii dłuższy wpis znajdziecie na blogu „Katania – przewodnik po mieście”)
Jeśli przyjeżdżacie do Katanii autobusem, to najlepiej jest wysiąść na Piazza Borsellino, to dworzec w centrum, bardzo blisko katedry, targu rybnego i innych atrakcji. Warto wiedzieć, że sędzia Paolo Borsellino wraz z Giovannim Falcone, obaj zamordowani w 1992 roku, są symbolami bezkompromisowej walki z mafią. Lotnisko w Palermo zostało nazwane na ich cześć Falcone Borsellino.

Ogród botaniczny znajduje się przy najsłynniejszej ulicy miasta, via Etnea 397. Szłyśmy tam niespiesznie od placu katedralnego, rześkim rankiem, w ostrym blasku słońca. Tuż przed wejściem wstąpiłyśmy na kawę do baru naprzeciwko bramy. Zamówiłyśmy cappuccino, całkiem dobre, choć lokal trochę brudny i nieciekawy. Chwilę po nas weszły dwie Polki, które łamanym angielskim poprosiły o wino, jedna o kieliszek wina, a druga o trzy kieliszki wina naraz. Barmanka zabrała się za otwieranie butelki, nie komentując zamówienia. Wciąż „więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie, niż się ich śniło waszym filozofom”…
Ogród botaniczny od początku istnienia podlega Uniwersytetowi w Katanii. Teren pod jego założenie został zakupiony już w roku 1847, ale otwarcie, po wielu różnych perturbacjach, nastąpiło dopiero w 1858. Powstanie zawdzięcza profesorowi botaniki, mnichowi benedyktyńskiemu, Francesco Tornabene Roccaforte, który pełnił funkcję dyrektora ogrodu do 1891 roku. W 1865 roku ogród powiększył się o przylegającą do niego działkę, którą przekazał w darze jej właściciel, Mario Coltraro – dla nasadzeń spontanicznej flory sycylijskiej.

Ogród zajmuje powierzchnię około 16 000 m2 (!). Dzieli się na dwie główne części: Hortus Generalis, w którym uprawiane są rośliny egzotyczne, oraz dużo mniejszy Hortus Siculus po lewej stronie od wejścia, poświęcony uprawie rodzimych gatunków. W ogrodzie sycylijskim (Siculus) zrekonstruowano niektóre z najbardziej reprezentatywnych siedlisk przyrodniczych Sycylii (skalne wybrzeża, wydmy, tereny leśne i jeziora), wykorzystując naturalne ukształtowanie terenu.

Układ Hortus Generalis jest bardziej geometryczny, z równymi alejami dzielącymi go na ponad dwadzieścia sektorów. Znajdują się tu też trzy zbiorniki do uprawy roślin wodnych, klasycystyczny budynek z kolumnami przed wejściem i dwiema majestatycznymi dracenami smoczymi oraz przepiękna, ogromna szklarnia (Tepidarium) dla roślin tropikalnych. Pierwotna budowla, z czasów Tornabene, została uszkodzona w czasie bombardowań drugiej wojny światowej i rozebrana w 1958 roku. W 2008 roku udało się skończyć budowę nowej szklarni, na wzór tej oryginalnej. Tepidarium mieści obecnie ponad 160 gatunków roślin, typowo ozdobnych oraz użytkowych, jak kawowiec czy papaja. W centralnej sadzawce rosną lilie wodne.


W ogrodzie podziwiać można różnorodne palmy – ponad 50 gatunków, ale największe wrażenie w Hortus Generalis wywołuje jednak fascynujący sektor sukulentów. Obejmuje on tysiące okazów (jak czytam, są to głównie Cactacee, Euforbiacee, Aizoacee), w większości uprawianych na świeżym powietrzu, dzięki łagodnemu klimatowi. Nasz podziw wzbudziły też cudowne, różnorodne aloesy.
Z via Etnea wchodzi się prosto do Hortus Generalis, gdzie od razu ogarnia nas zapach roślin, stojącej wody, koszonej trawy i gleby. Spacer alejkami wśród drzew, krzewów, kwiatów sprawia ogromną przyjemność. W grudniowy, słoneczny dzień oczywiście temperatura nie przekraczała dwudziestu stopni, ale wyobrażam sobie, że latem można tu naprawdę odpocząć od upalnych ulic Katanii, żaru lejącego się z nieba, spalin i hałasu. W ogrodzie żyje kilka przyjaznych kotów, które chętnie dają się głaskać, a nawet wskakują na kolana, żeby uciąć sobie drzemkę.
Godziny otwarcia ogrodu: od poniedziałku do piątku 9-19, w soboty 9-14, w niedziele – nieczynne. Wstęp jest darmowy. Organizowane są też wizyty z przewodnikiem, biletowane. Więcej informacji na stronie www.officineculturali.net/progetti/orto-botanico-di-catania/
Dwa polecane przez lokalsów miejsca do zjedzenia przekąski (np. arancino) lub czegoś na słodko: Savia przy via Etnea i Prestipino przy Piazza Duomo.






















Mega fajny ten artykuł, chętnie bym tam kiedyś poszła. ciekawi mnie jeszcze co można tam zobaczyć poza roślinami.